Словарь:taciturio

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: taciturī-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	tacituriō	taciturior	tacituriam	tacituriar	—	—
	2 p.	tacituris	taciturīris	taciturias	tacituriāris	taciturī	taciturīre
	3 p.	taciturit	taciturītur	tacituriat	tacituriātur	—	—
Plur.	1 p.	taciturīmus	taciturīmur	tacituriāmus	tacituriāmur	—	—
	2 p.	taciturītis	taciturimini	tacituriātis	tacituriāmini	taciturīte	taciturimini
	3 p.	tacituriunt	tacituriuntur	tacituriant	tacituriantur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	tacituriēbam	tacituriēbar	taciturīrem	taciturīrer
	2 p.	tacituriēbas	tacituriebāris	taciturīres	taciturirēris
	3 p.	tacituriēbat	tacituriebātur	taciturīret	taciturirētur
Plur.	1 p.	tacituriebāmus	tacituriebāmur	taciturirēmus	taciturirēmur
	2 p.	tacituriebātis	tacituriebamini	taciturirētis	taciturirēmini
	3 p.	tacituriēbant	tacituriebantur	taciturīrent	taciturirentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	tacituriam	tacituriar	—
	2 p.	tacituries	tacituriēris	taciturīto
	3 p.	tacituriet	tacituriētur	taciturīto
Plur.	1 p.	tacituriēmus	tacituriēmur	—
	2 p.	tacituriētis	tacituriemini	tacituritōte
	3 p.	taciturientur	tacituriunto

Infīnitivus praesentis actīvi	taciturīre
Infīnitivus praesentis passīvi	taciturīri
Participium praesentis actīvi	tacituriens
Gerundium	tacituriendi
Gerundivum	tacituriendus, -a, -um

Основа перфекта: taciturīv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	taciturīvī	taciturīverim	taciturīveram	taciturīvissem	taciturīverō
	2 p.	taciturīvisti	taciturīveris	taciturīveras	taciturīvisses	taciturīveris
	3 p.	taciturīvit	taciturīverit	taciturīverat	taciturīvisset	taciturīverit
Pl.	1 p.	taciturīvimus	taciturīverimus	taciturīverāmus	taciturīvissēmus	taciturīverimus
	2 p.	taciturīvistis	taciturīveritis	taciturīverātis	taciturīvissētis	taciturīveritis
	3 p.	taciturīvērunt	taciturīverint	taciturīverant	taciturīvissent	taciturīverint

Infīnitivus perfecti actīvi	taciturīvisse

Основа супина: taciturīt-

Participium perfecti passivi	taciturītus, -a, -um
Participium futuri activi	taciturītūrus, -a, -um
Supinum I	taciturītum
Supinum II	taciturītū

taciturio

Глагол, четвёртое спряжение. Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. иметь желание помолчать Sid ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??