Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: sugglutī-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
sugglutiō
|
sugglutior
|
sugglutiam
|
sugglutiar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
sugglutis
|
sugglutīris
|
sugglutias
|
sugglutiāris
|
sugglutī
|
sugglutīre
|
| 3 p.
|
sugglutit
|
sugglutītur
|
sugglutiat
|
sugglutiātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
sugglutīmus
|
sugglutīmur
|
sugglutiāmus
|
sugglutiāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
sugglutītis
|
sugglutimini
|
sugglutiātis
|
sugglutiāmini
|
sugglutīte
|
sugglutimini
|
| 3 p.
|
sugglutiunt
|
sugglutiuntur
|
sugglutiant
|
sugglutiantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
sugglutiēbam
|
sugglutiēbar
|
sugglutīrem
|
sugglutīrer
|
| 2 p.
|
sugglutiēbas
|
sugglutiebāris
|
sugglutīres
|
sugglutirēris
|
| 3 p.
|
sugglutiēbat
|
sugglutiebātur
|
sugglutīret
|
sugglutirētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
sugglutiebāmus
|
sugglutiebāmur
|
sugglutirēmus
|
sugglutirēmur
|
| 2 p.
|
sugglutiebātis
|
sugglutiebamini
|
sugglutirētis
|
sugglutirēmini
|
| 3 p.
|
sugglutiēbant
|
sugglutiebantur
|
sugglutīrent
|
sugglutirentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
sugglutiam
|
sugglutiar
|
—
|
| 2 p.
|
suggluties
|
sugglutiēris
|
sugglutīto
|
| 3 p.
|
sugglutiet
|
sugglutiētur
|
sugglutīto
|
| Plur.
|
1 p.
|
sugglutiēmus
|
sugglutiēmur
|
—
|
| 2 p.
|
sugglutiētis
|
sugglutiemini
|
sugglutitōte
|
| 3 p.
|
sugglutientur
|
sugglutiunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
sugglutīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
sugglutīri
|
| Participium praesentis actīvi
|
sugglutiens
|
| Gerundium
|
sugglutiendi
|
| Gerundivum
|
sugglutiendus, -a, -um
|
Основа перфекта: sugglutīv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
sugglutīvī
|
sugglutīverim
|
sugglutīveram
|
sugglutīvissem
|
sugglutīverō
|
| 2 p.
|
sugglutīvisti
|
sugglutīveris
|
sugglutīveras
|
sugglutīvisses
|
sugglutīveris
|
| 3 p.
|
sugglutīvit
|
sugglutīverit
|
sugglutīverat
|
sugglutīvisset
|
sugglutīverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
sugglutīvimus
|
sugglutīverimus
|
sugglutīverāmus
|
sugglutīvissēmus
|
sugglutīverimus
|
| 2 p.
|
sugglutīvistis
|
sugglutīveritis
|
sugglutīverātis
|
sugglutīvissētis
|
sugglutīveritis
|
| 3 p.
|
sugglutīvērunt
|
sugglutīverint
|
sugglutīverant
|
sugglutīvissent
|
sugglutīverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
sugglutīvisse
|
Основа супина: sugglutīt-
| Participium perfecti passivi
|
sugglutītus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
sugglutītūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
sugglutītum
|
| Supinum II
|
sugglutītū
|
sugglutio
Глагол, четвёртое спряжение.
Приставка: sug-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- икать Veg ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания