Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: revocā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
revocō
|
revocor
|
revocem
|
revocer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
revocas
|
revocāris
|
revoces
|
revocēris
|
revocā
|
revocare
|
| 3 p.
|
revocat
|
revocātur
|
revocet
|
revocētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
revocāmus
|
revocāmur
|
revocēmus
|
revocēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
revocātis
|
revocāmini
|
revocētis
|
revocēmini
|
revocāte
|
revocamini
|
| 3 p.
|
revocant
|
revocantur
|
revocent
|
revocentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
revocābam
|
revocābar
|
revocārem
|
revocārer
|
| 2 p.
|
revocābas
|
revocabāris
|
revocāres
|
revocarēris
|
| 3 p.
|
revocābat
|
revocabātur
|
revocāret
|
revocarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
revocabāmus
|
revocabāmur
|
revocarēmus
|
revocarēmur
|
| 2 p.
|
revocabātis
|
revocabamini
|
revocarētis
|
revocarēmini
|
| 3 p.
|
revocābant
|
revocabantur
|
revocarent
|
revocarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
revocābo
|
revocabor
|
—
|
| 2 p.
|
revocābis
|
revocaberis
|
revocāto
|
| 3 p.
|
revocābit
|
revocabitur
|
revocāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
revocabimus
|
revocabimur
|
—
|
| 2 p.
|
revocabitis
|
revocabimini
|
revocatōte
|
| 3 p.
|
revocabuntur
|
revocanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
revocāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
revocāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
revocāns
|
| Gerundium
|
revocandī
|
| Gerundivum
|
revocandus, -a, -um
|
Основа перфекта: revocāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
revocāvī
|
revocāverim
|
revocāveram
|
revocāvissem
|
revocāverō
|
| 2 p.
|
revocāvisti
|
revocāveris
|
revocāveras
|
revocāvisses
|
revocāveris
|
| 3 p.
|
revocāvit
|
revocāverit
|
revocāverat
|
revocāvisset
|
revocāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
revocāvimus
|
revocāverimus
|
revocāverāmus
|
revocāvissēmus
|
revocāverimus
|
| 2 p.
|
revocāvistis
|
revocāveritis
|
revocāverātis
|
revocāvissētis
|
revocāveritis
|
| 3 p.
|
revocāvērunt
|
revocāverint
|
revocāverant
|
revocāvissent
|
revocāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
revocāvisse
|
Основа супина: revocāt-
| Participium perfecti passivi
|
revocātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
revocātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
revocātum
|
| Supinum II
|
revocātū
|
revoco
Глагол, первое спряжение.
Приставка: re-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- звать назад, вызывать обратно (aliquem ab exsilio T, Just и ex exsilio L; revocari ad cenam Pt); отзывать (in Italiam Cs); призывать (ad misericordiam C); отводить (fluctus O): r. animum ab ira O смягчить свой гнев ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания