Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: reputā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
reputō
|
reputor
|
reputem
|
reputer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
reputas
|
reputāris
|
reputes
|
reputēris
|
reputā
|
reputare
|
| 3 p.
|
reputat
|
reputātur
|
reputet
|
reputētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
reputāmus
|
reputāmur
|
reputēmus
|
reputēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
reputātis
|
reputāmini
|
reputētis
|
reputēmini
|
reputāte
|
reputamini
|
| 3 p.
|
reputant
|
reputantur
|
reputent
|
reputentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
reputābam
|
reputābar
|
reputārem
|
reputārer
|
| 2 p.
|
reputābas
|
reputabāris
|
reputāres
|
reputarēris
|
| 3 p.
|
reputābat
|
reputabātur
|
reputāret
|
reputarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
reputabāmus
|
reputabāmur
|
reputarēmus
|
reputarēmur
|
| 2 p.
|
reputabātis
|
reputabamini
|
reputarētis
|
reputarēmini
|
| 3 p.
|
reputābant
|
reputabantur
|
reputarent
|
reputarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
reputābo
|
reputabor
|
—
|
| 2 p.
|
reputābis
|
reputaberis
|
reputāto
|
| 3 p.
|
reputābit
|
reputabitur
|
reputāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
reputabimus
|
reputabimur
|
—
|
| 2 p.
|
reputabitis
|
reputabimini
|
reputatōte
|
| 3 p.
|
reputabuntur
|
reputanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
reputāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
reputāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
reputāns
|
| Gerundium
|
reputandī
|
| Gerundivum
|
reputandus, -a, -um
|
Основа перфекта: reputāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
reputāvī
|
reputāverim
|
reputāveram
|
reputāvissem
|
reputāverō
|
| 2 p.
|
reputāvisti
|
reputāveris
|
reputāveras
|
reputāvisses
|
reputāveris
|
| 3 p.
|
reputāvit
|
reputāverit
|
reputāverat
|
reputāvisset
|
reputāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
reputāvimus
|
reputāverimus
|
reputāverāmus
|
reputāvissēmus
|
reputāverimus
|
| 2 p.
|
reputāvistis
|
reputāveritis
|
reputāverātis
|
reputāvissētis
|
reputāveritis
|
| 3 p.
|
reputāvērunt
|
reputāverint
|
reputāverant
|
reputāvissent
|
reputāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
reputāvisse
|
Основа супина: reputāt-
| Participium perfecti passivi
|
reputātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
reputātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
reputātum
|
| Supinum II
|
reputātū
|
reputo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: re-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- исчислять, вычислять (defectiones solis C; annos PM);
- обдумывать, размышлять, взвешивать, соображать (aliquid secum Nep или cum animo suo Sl, Ap). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания