Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: renatā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
renatō
|
renator
|
renatem
|
renater
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
renatas
|
renatāris
|
renates
|
renatēris
|
renatā
|
renatare
|
| 3 p.
|
renatat
|
renatātur
|
renatet
|
renatētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
renatāmus
|
renatāmur
|
renatēmus
|
renatēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
renatātis
|
renatāmini
|
renatētis
|
renatēmini
|
renatāte
|
renatamini
|
| 3 p.
|
renatant
|
renatantur
|
renatent
|
renatentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
renatābam
|
renatābar
|
renatārem
|
renatārer
|
| 2 p.
|
renatābas
|
renatabāris
|
renatāres
|
renatarēris
|
| 3 p.
|
renatābat
|
renatabātur
|
renatāret
|
renatarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
renatabāmus
|
renatabāmur
|
renatarēmus
|
renatarēmur
|
| 2 p.
|
renatabātis
|
renatabamini
|
renatarētis
|
renatarēmini
|
| 3 p.
|
renatābant
|
renatabantur
|
renatarent
|
renatarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
renatābo
|
renatabor
|
—
|
| 2 p.
|
renatābis
|
renataberis
|
renatāto
|
| 3 p.
|
renatābit
|
renatabitur
|
renatāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
renatabimus
|
renatabimur
|
—
|
| 2 p.
|
renatabitis
|
renatabimini
|
renatatōte
|
| 3 p.
|
renatabuntur
|
renatanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
renatāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
renatāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
renatāns
|
| Gerundium
|
renatandī
|
| Gerundivum
|
renatandus, -a, -um
|
Основа перфекта: renatāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
renatāvī
|
renatāverim
|
renatāveram
|
renatāvissem
|
renatāverō
|
| 2 p.
|
renatāvisti
|
renatāveris
|
renatāveras
|
renatāvisses
|
renatāveris
|
| 3 p.
|
renatāvit
|
renatāverit
|
renatāverat
|
renatāvisset
|
renatāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
renatāvimus
|
renatāverimus
|
renatāverāmus
|
renatāvissēmus
|
renatāverimus
|
| 2 p.
|
renatāvistis
|
renatāveritis
|
renatāverātis
|
renatāvissētis
|
renatāveritis
|
| 3 p.
|
renatāvērunt
|
renatāverint
|
renatāverant
|
renatāvissent
|
renatāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
renatāvisse
|
Основа супина: renatāt-
| Participium perfecti passivi
|
renatātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
renatātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
renatātum
|
| Supinum II
|
renatātū
|
renato
Глагол, первое спряжение.
Приставка: re-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- обратно переплывать (eodem renatato stagno Aug) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания