Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: rebellā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rebellō
|
rebellor
|
rebellem
|
rebeller
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
rebellas
|
rebellāris
|
rebelles
|
rebellēris
|
rebellā
|
rebellare
|
| 3 p.
|
rebellat
|
rebellātur
|
rebellet
|
rebellētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
rebellāmus
|
rebellāmur
|
rebellēmus
|
rebellēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
rebellātis
|
rebellāmini
|
rebellētis
|
rebellēmini
|
rebellāte
|
rebellamini
|
| 3 p.
|
rebellant
|
rebellantur
|
rebellent
|
rebellentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rebellābam
|
rebellābar
|
rebellārem
|
rebellārer
|
| 2 p.
|
rebellābas
|
rebellabāris
|
rebellāres
|
rebellarēris
|
| 3 p.
|
rebellābat
|
rebellabātur
|
rebellāret
|
rebellarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
rebellabāmus
|
rebellabāmur
|
rebellarēmus
|
rebellarēmur
|
| 2 p.
|
rebellabātis
|
rebellabamini
|
rebellarētis
|
rebellarēmini
|
| 3 p.
|
rebellābant
|
rebellabantur
|
rebellarent
|
rebellarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rebellābo
|
rebellabor
|
—
|
| 2 p.
|
rebellābis
|
rebellaberis
|
rebellāto
|
| 3 p.
|
rebellābit
|
rebellabitur
|
rebellāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
rebellabimus
|
rebellabimur
|
—
|
| 2 p.
|
rebellabitis
|
rebellabimini
|
rebellatōte
|
| 3 p.
|
rebellabuntur
|
rebellanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
rebellāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
rebellāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
rebellāns
|
| Gerundium
|
rebellandī
|
| Gerundivum
|
rebellandus, -a, -um
|
Основа перфекта: rebellāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
rebellāvī
|
rebellāverim
|
rebellāveram
|
rebellāvissem
|
rebellāverō
|
| 2 p.
|
rebellāvisti
|
rebellāveris
|
rebellāveras
|
rebellāvisses
|
rebellāveris
|
| 3 p.
|
rebellāvit
|
rebellāverit
|
rebellāverat
|
rebellāvisset
|
rebellāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
rebellāvimus
|
rebellāverimus
|
rebellāverāmus
|
rebellāvissēmus
|
rebellāverimus
|
| 2 p.
|
rebellāvistis
|
rebellāveritis
|
rebellāverātis
|
rebellāvissētis
|
rebellāveritis
|
| 3 p.
|
rebellāvērunt
|
rebellāverint
|
rebellāverant
|
rebellāvissent
|
rebellāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
rebellāvisse
|
Основа супина: rebellāt-
| Participium perfecti passivi
|
rebellātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
rebellātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
rebellātum
|
| Supinum II
|
rebellātū
|
rebello
Глагол, первое спряжение.
Приставка: re-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- опять начинать войну, восставать (aliquem ad rebellandum excitare L); возобновлять сражение O;
- противиться, сопротивляться (pudor rebellat SenT);
- вновь прорываться, снова обнаруживаться (vitia rebellant PM). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания