Словарь:quaerito

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: quaeritā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	quaeritō	quaeritor	quaeritem	quaeriter	—	—
	2 p.	quaeritas	quaeritāris	quaerites	quaeritēris	quaeritā	quaeritare
	3 p.	quaeritat	quaeritātur	quaeritet	quaeritētur	—	—
Plur.	1 p.	quaeritāmus	quaeritāmur	quaeritēmus	quaeritēmur	—	—
	2 p.	quaeritātis	quaeritāmini	quaeritētis	quaeritēmini	quaeritāte	quaeritamini
	3 p.	quaeritant	quaeritantur	quaeritent	quaeritentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	quaeritābam	quaeritābar	quaeritārem	quaeritārer
	2 p.	quaeritābas	quaeritabāris	quaeritāres	quaeritarēris
	3 p.	quaeritābat	quaeritabātur	quaeritāret	quaeritarētur
Plur.	1 p.	quaeritabāmus	quaeritabāmur	quaeritarēmus	quaeritarēmur
	2 p.	quaeritabātis	quaeritabamini	quaeritarētis	quaeritarēmini
	3 p.	quaeritābant	quaeritabantur	quaeritarent	quaeritarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	quaeritābo	quaeritabor	—
	2 p.	quaeritābis	quaeritaberis	quaeritāto
	3 p.	quaeritābit	quaeritabitur	quaeritāto
Plur.	1 p.	quaeritabimus	quaeritabimur	—
	2 p.	quaeritabitis	quaeritabimini	quaeritatōte
	3 p.	quaeritabuntur	quaeritanto

Infīnitivus praesentis actīvi	quaeritāre
Infīnitivus praesentis passīvi	quaeritāri
Participium praesentis actīvi	quaeritāns
Gerundium	quaeritandī
Gerundivum	quaeritandus, -a, -um

Основа перфекта: quaeritāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	quaeritāvī	quaeritāverim	quaeritāveram	quaeritāvissem	quaeritāverō
	2 p.	quaeritāvisti	quaeritāveris	quaeritāveras	quaeritāvisses	quaeritāveris
	3 p.	quaeritāvit	quaeritāverit	quaeritāverat	quaeritāvisset	quaeritāverit
Pl.	1 p.	quaeritāvimus	quaeritāverimus	quaeritāverāmus	quaeritāvissēmus	quaeritāverimus
	2 p.	quaeritāvistis	quaeritāveritis	quaeritāverātis	quaeritāvissētis	quaeritāveritis
	3 p.	quaeritāvērunt	quaeritāverint	quaeritāverant	quaeritāvissent	quaeritāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	quaeritāvisse

Основа супина: quaeritāt-

Participium perfecti passivi	quaeritātus, -a, -um
Participium futuri activi	quaeritātūrus, -a, -um
Supinum I	quaeritātum
Supinum II	quaeritātū

quaerito

Глагол, первое спряжение. Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. [intens. к quaero]
2. усердно разыскивать (aliquem terra marique Pl);
3. искать, добиваться (hospitium Pl);
4. зарабатывать, снискивать (victum aliqua re Ter);
5. расспрашивать, выведывать (cur tu id quaeritas? Pl). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??