Словарь:praerogo

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: praerogā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	praerogō	praerogor	praerogem	praeroger	—	—
	2 p.	praerogas	praerogāris	praeroges	praerogēris	praerogā	praerogare
	3 p.	praerogat	praerogātur	praeroget	praerogētur	—	—
Plur.	1 p.	praerogāmus	praerogāmur	praerogēmus	praerogēmur	—	—
	2 p.	praerogātis	praerogāmini	praerogētis	praerogēmini	praerogāte	praerogamini
	3 p.	praerogant	praerogantur	praerogent	praerogentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	praerogābam	praerogābar	praerogārem	praerogārer
	2 p.	praerogābas	praerogabāris	praerogāres	praerogarēris
	3 p.	praerogābat	praerogabātur	praerogāret	praerogarētur
Plur.	1 p.	praerogabāmus	praerogabāmur	praerogarēmus	praerogarēmur
	2 p.	praerogabātis	praerogabamini	praerogarētis	praerogarēmini
	3 p.	praerogābant	praerogabantur	praerogarent	praerogarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	praerogābo	praerogabor	—
	2 p.	praerogābis	praerogaberis	praerogāto
	3 p.	praerogābit	praerogabitur	praerogāto
Plur.	1 p.	praerogabimus	praerogabimur	—
	2 p.	praerogabitis	praerogabimini	praerogatōte
	3 p.	praerogabuntur	praeroganto

Infīnitivus praesentis actīvi	praerogāre
Infīnitivus praesentis passīvi	praerogāri
Participium praesentis actīvi	praerogāns
Gerundium	praerogandī
Gerundivum	praerogandus, -a, -um

Основа перфекта: praerogāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	praerogāvī	praerogāverim	praerogāveram	praerogāvissem	praerogāverō
	2 p.	praerogāvisti	praerogāveris	praerogāveras	praerogāvisses	praerogāveris
	3 p.	praerogāvit	praerogāverit	praerogāverat	praerogāvisset	praerogāverit
Pl.	1 p.	praerogāvimus	praerogāverimus	praerogāverāmus	praerogāvissēmus	praerogāverimus
	2 p.	praerogāvistis	praerogāveritis	praerogāverātis	praerogāvissētis	praerogāveritis
	3 p.	praerogāvērunt	praerogāverint	praerogāverant	praerogāvissent	praerogāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	praerogāvisse

Основа супина: praerogāt-

Participium perfecti passivi	praerogātus, -a, -um
Participium futuri activi	praerogātūrus, -a, -um
Supinum I	praerogātum
Supinum II	praerogātū

praerogo

Глагол, первое спряжение. Приставка: prae-[-]][-]]; корень: --.

Семантические свойства

Значение

2. запрашивать первым (p. sententias Su);
3. выплачивать вперёд CJ;
4. ранее вносить: lex praerogata CTh ранее поступивший законопроект. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??