Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: praenatā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praenatō
|
praenator
|
praenatem
|
praenater
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
praenatas
|
praenatāris
|
praenates
|
praenatēris
|
praenatā
|
praenatare
|
| 3 p.
|
praenatat
|
praenatātur
|
praenatet
|
praenatētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
praenatāmus
|
praenatāmur
|
praenatēmus
|
praenatēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
praenatātis
|
praenatāmini
|
praenatētis
|
praenatēmini
|
praenatāte
|
praenatamini
|
| 3 p.
|
praenatant
|
praenatantur
|
praenatent
|
praenatentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praenatābam
|
praenatābar
|
praenatārem
|
praenatārer
|
| 2 p.
|
praenatābas
|
praenatabāris
|
praenatāres
|
praenatarēris
|
| 3 p.
|
praenatābat
|
praenatabātur
|
praenatāret
|
praenatarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
praenatabāmus
|
praenatabāmur
|
praenatarēmus
|
praenatarēmur
|
| 2 p.
|
praenatabātis
|
praenatabamini
|
praenatarētis
|
praenatarēmini
|
| 3 p.
|
praenatābant
|
praenatabantur
|
praenatarent
|
praenatarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praenatābo
|
praenatabor
|
—
|
| 2 p.
|
praenatābis
|
praenataberis
|
praenatāto
|
| 3 p.
|
praenatābit
|
praenatabitur
|
praenatāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
praenatabimus
|
praenatabimur
|
—
|
| 2 p.
|
praenatabitis
|
praenatabimini
|
praenatatōte
|
| 3 p.
|
praenatabuntur
|
praenatanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
praenatāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
praenatāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
praenatāns
|
| Gerundium
|
praenatandī
|
| Gerundivum
|
praenatandus, -a, -um
|
Основа перфекта: praenatāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
praenatāvī
|
praenatāverim
|
praenatāveram
|
praenatāvissem
|
praenatāverō
|
| 2 p.
|
praenatāvisti
|
praenatāveris
|
praenatāveras
|
praenatāvisses
|
praenatāveris
|
| 3 p.
|
praenatāvit
|
praenatāverit
|
praenatāverat
|
praenatāvisset
|
praenatāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
praenatāvimus
|
praenatāverimus
|
praenatāverāmus
|
praenatāvissēmus
|
praenatāverimus
|
| 2 p.
|
praenatāvistis
|
praenatāveritis
|
praenatāverātis
|
praenatāvissētis
|
praenatāveritis
|
| 3 p.
|
praenatāvērunt
|
praenatāverint
|
praenatāverant
|
praenatāvissent
|
praenatāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
praenatāvisse
|
Основа супина: praenatāt-
| Participium perfecti passivi
|
praenatātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
praenatātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
praenatātum
|
| Supinum II
|
praenatātū
|
praenato
Глагол, первое спряжение.
Приставка: prae-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- плыть вперёд PM, St; плавать, проплывать перед или мимо (praenatans pisciculus PM); протекать мимо (amnis domos praenatat V). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания