Словарь:praecommodo

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: praecommodā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	praecommodō	praecommodor	praecommodem	praecommoder	—	—
	2 p.	praecommodas	praecommodāris	praecommodes	praecommodēris	praecommodā	praecommodare
	3 p.	praecommodat	praecommodātur	praecommodet	praecommodētur	—	—
Plur.	1 p.	praecommodāmus	praecommodāmur	praecommodēmus	praecommodēmur	—	—
	2 p.	praecommodātis	praecommodāmini	praecommodētis	praecommodēmini	praecommodāte	praecommodamini
	3 p.	praecommodant	praecommodantur	praecommodent	praecommodentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	praecommodābam	praecommodābar	praecommodārem	praecommodārer
	2 p.	praecommodābas	praecommodabāris	praecommodāres	praecommodarēris
	3 p.	praecommodābat	praecommodabātur	praecommodāret	praecommodarētur
Plur.	1 p.	praecommodabāmus	praecommodabāmur	praecommodarēmus	praecommodarēmur
	2 p.	praecommodabātis	praecommodabamini	praecommodarētis	praecommodarēmini
	3 p.	praecommodābant	praecommodabantur	praecommodarent	praecommodarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	praecommodābo	praecommodabor	—
	2 p.	praecommodābis	praecommodaberis	praecommodāto
	3 p.	praecommodābit	praecommodabitur	praecommodāto
Plur.	1 p.	praecommodabimus	praecommodabimur	—
	2 p.	praecommodabitis	praecommodabimini	praecommodatōte
	3 p.	praecommodabuntur	praecommodanto

Infīnitivus praesentis actīvi	praecommodāre
Infīnitivus praesentis passīvi	praecommodāri
Participium praesentis actīvi	praecommodāns
Gerundium	praecommodandī
Gerundivum	praecommodandus, -a, -um

Основа перфекта: praecommodāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	praecommodāvī	praecommodāverim	praecommodāveram	praecommodāvissem	praecommodāverō
	2 p.	praecommodāvisti	praecommodāveris	praecommodāveras	praecommodāvisses	praecommodāveris
	3 p.	praecommodāvit	praecommodāverit	praecommodāverat	praecommodāvisset	praecommodāverit
Pl.	1 p.	praecommodāvimus	praecommodāverimus	praecommodāverāmus	praecommodāvissēmus	praecommodāverimus
	2 p.	praecommodāvistis	praecommodāveritis	praecommodāverātis	praecommodāvissētis	praecommodāveritis
	3 p.	praecommodāvērunt	praecommodāverint	praecommodāverant	praecommodāvissent	praecommodāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	praecommodāvisse

Основа супина: praecommodāt-

Participium perfecti passivi	praecommodātus, -a, -um
Participium futuri activi	praecommodātūrus, -a, -um
Supinum I	praecommodātum
Supinum II	praecommodātū

praecommodo

Глагол, первое спряжение. Приставка: prae-[-]][-]]; корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. уделять вперёд, давать взаймы (quingentos solidos CTh) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??