Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: migrā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
migrō
|
migror
|
migrem
|
migrer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
migras
|
migrāris
|
migres
|
migrēris
|
migrā
|
migrare
|
| 3 p.
|
migrat
|
migrātur
|
migret
|
migrētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
migrāmus
|
migrāmur
|
migrēmus
|
migrēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
migrātis
|
migrāmini
|
migrētis
|
migrēmini
|
migrāte
|
migramini
|
| 3 p.
|
migrant
|
migrantur
|
migrent
|
migrentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
migrābam
|
migrābar
|
migrārem
|
migrārer
|
| 2 p.
|
migrābas
|
migrabāris
|
migrāres
|
migrarēris
|
| 3 p.
|
migrābat
|
migrabātur
|
migrāret
|
migrarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
migrabāmus
|
migrabāmur
|
migrarēmus
|
migrarēmur
|
| 2 p.
|
migrabātis
|
migrabamini
|
migrarētis
|
migrarēmini
|
| 3 p.
|
migrābant
|
migrabantur
|
migrarent
|
migrarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
migrābo
|
migrabor
|
—
|
| 2 p.
|
migrābis
|
migraberis
|
migrāto
|
| 3 p.
|
migrābit
|
migrabitur
|
migrāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
migrabimus
|
migrabimur
|
—
|
| 2 p.
|
migrabitis
|
migrabimini
|
migratōte
|
| 3 p.
|
migrabuntur
|
migranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
migrāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
migrāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
migrāns
|
| Gerundium
|
migrandī
|
| Gerundivum
|
migrandus, -a, -um
|
Основа перфекта: migrāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
migrāvī
|
migrāverim
|
migrāveram
|
migrāvissem
|
migrāverō
|
| 2 p.
|
migrāvisti
|
migrāveris
|
migrāveras
|
migrāvisses
|
migrāveris
|
| 3 p.
|
migrāvit
|
migrāverit
|
migrāverat
|
migrāvisset
|
migrāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
migrāvimus
|
migrāverimus
|
migrāverāmus
|
migrāvissēmus
|
migrāverimus
|
| 2 p.
|
migrāvistis
|
migrāveritis
|
migrāverātis
|
migrāvissētis
|
migrāveritis
|
| 3 p.
|
migrāvērunt
|
migrāverint
|
migrāverant
|
migrāvissent
|
migrāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
migrāvisse
|
Основа супина: migrāt-
| Participium perfecti passivi
|
migrātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
migrātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
migrātum
|
| Supinum II
|
migrātū
|
migro
Глагол, первое спряжение.
Корень: -migr-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- переходить, переезжать, переселяться ◆ migrare ex urbe rusпереселяться из города в деревню Ter ◆ migrare ad alias nuptiasвступать в другой брак Дигеста
- меняться, изменяться ◆ omnia migrantвсё изменяется Тит Лукреций Кар ◆ migrare in coloremменяться в цвете Тит Лукреций Кар
- уносить, отправлять ◆ res difficilia migratu Тит Ливий
- уклоняться (от какого-либо дела), манкировать (чем-либо) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- преступать, нарушать ◆ migrare legemпреступать закон М. Т. Цицерон
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
| migro
|
|
- существительные: migratio
- глаголы: migro, admigro, amigro, demigro, commigro, emigro, immigro, praemigro, remigro, transmigro, semigro
|
Этимология
Происходит от ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания