Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: ling-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lingō
|
lingor
|
lingam
|
lingar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
lingis
|
lingeris
|
lingas
|
lingāris
|
linge
|
lingere
|
| 3 p.
|
lingit
|
lingitur
|
lingat
|
lingātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
lingimus
|
lingimur
|
lingāmus
|
lingāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
lingitis
|
lingimini
|
lingātis
|
lingamini
|
lingite
|
lingimini
|
| 3 p.
|
lingunt
|
linguntur
|
lingant
|
lingantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lingēbam
|
lingēbar
|
lingerem
|
lingerer
|
| 2 p.
|
lingēbas
|
lingebāris
|
lingeres
|
lingerēris
|
| 3 p.
|
lingēbat
|
lingebātur
|
lingeret
|
lingerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
lingebāmus
|
lingebāmur
|
lingerēmus
|
lingerēmur
|
| 2 p.
|
lingebātis
|
lingebamini
|
lingerētis
|
lingerēmini
|
| 3 p.
|
lingēbant
|
lingebantur
|
lingerent
|
lingerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lingam
|
lingar
|
—
|
| 2 p.
|
linges
|
lingēris
|
lingito
|
| 3 p.
|
linget
|
lingētur
|
lingito
|
| Plur.
|
1 p.
|
lingēmus
|
lingēmur
|
—
|
| 2 p.
|
lingētis
|
lingemini
|
lingitōte
|
| 3 p.
|
lingentur
|
lingunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
lingĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
lingi
|
| Participium praesentis actīvi
|
lingens
|
| Gerundium
|
lingendi
|
| Gerundivum
|
lingendus, -a, -um
|
Основа перфекта: līnx-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
līnxī
|
līnxerim
|
līnxeram
|
līnxissem
|
līnxerō
|
| 2 p.
|
līnxisti
|
līnxeris
|
līnxeras
|
līnxisses
|
līnxeris
|
| 3 p.
|
līnxit
|
līnxerit
|
līnxerat
|
līnxisset
|
līnxerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
līnximus
|
līnxerimus
|
līnxerāmus
|
līnxissēmus
|
līnxerimus
|
| 2 p.
|
līnxistis
|
līnxeritis
|
līnxerātis
|
līnxissētis
|
līnxeritis
|
| 3 p.
|
līnxērunt
|
līnxerint
|
līnxerant
|
līnxissent
|
līnxerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
līnxisse
|
Основа супина: līnct-
| Participium perfecti passivi
|
līnctus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
līnctūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
līnctum
|
| Supinum II
|
līnctū
|
lin-go
Глагол, третье спряжение.
Корень: -ling-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- лизать; облизывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
- linguo
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от праиндоевр.| *dleng'hu̯- «язык».
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография