Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: introvocā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
introvocō
|
introvocor
|
introvocem
|
introvocer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
introvocas
|
introvocāris
|
introvoces
|
introvocēris
|
introvocā
|
introvocare
|
| 3 p.
|
introvocat
|
introvocātur
|
introvocet
|
introvocētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
introvocāmus
|
introvocāmur
|
introvocēmus
|
introvocēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
introvocātis
|
introvocāmini
|
introvocētis
|
introvocēmini
|
introvocāte
|
introvocamini
|
| 3 p.
|
introvocant
|
introvocantur
|
introvocent
|
introvocentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
introvocābam
|
introvocābar
|
introvocārem
|
introvocārer
|
| 2 p.
|
introvocābas
|
introvocabāris
|
introvocāres
|
introvocarēris
|
| 3 p.
|
introvocābat
|
introvocabātur
|
introvocāret
|
introvocarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
introvocabāmus
|
introvocabāmur
|
introvocarēmus
|
introvocarēmur
|
| 2 p.
|
introvocabātis
|
introvocabamini
|
introvocarētis
|
introvocarēmini
|
| 3 p.
|
introvocābant
|
introvocabantur
|
introvocarent
|
introvocarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
introvocābo
|
introvocabor
|
—
|
| 2 p.
|
introvocābis
|
introvocaberis
|
introvocāto
|
| 3 p.
|
introvocābit
|
introvocabitur
|
introvocāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
introvocabimus
|
introvocabimur
|
—
|
| 2 p.
|
introvocabitis
|
introvocabimini
|
introvocatōte
|
| 3 p.
|
introvocabuntur
|
introvocanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
introvocāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
introvocāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
introvocāns
|
| Gerundium
|
introvocandī
|
| Gerundivum
|
introvocandus, -a, -um
|
Основа перфекта: introvocāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
introvocāvī
|
introvocāverim
|
introvocāveram
|
introvocāvissem
|
introvocāverō
|
| 2 p.
|
introvocāvisti
|
introvocāveris
|
introvocāveras
|
introvocāvisses
|
introvocāveris
|
| 3 p.
|
introvocāvit
|
introvocāverit
|
introvocāverat
|
introvocāvisset
|
introvocāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
introvocāvimus
|
introvocāverimus
|
introvocāverāmus
|
introvocāvissēmus
|
introvocāverimus
|
| 2 p.
|
introvocāvistis
|
introvocāveritis
|
introvocāverātis
|
introvocāvissētis
|
introvocāveritis
|
| 3 p.
|
introvocāvērunt
|
introvocāverint
|
introvocāverant
|
introvocāvissent
|
introvocāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
introvocāvisse
|
Основа супина: introvocāt-
| Participium perfecti passivi
|
introvocātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
introvocātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
introvocātum
|
| Supinum II
|
introvocātū
|
introvoco
Глагол, первое спряжение.
Приставка: intro-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- звать, призывать (aliquem C; tribus ad suffragium L). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания