Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: intere- или interi-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
intereo
|
—
|
inteream
|
—
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
interis
|
—
|
intereas
|
—
|
interi
|
—
|
| 3 p.
|
interit
|
—
|
intereat
|
—
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
interīmus
|
—
|
intereāmus
|
—
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
interītis
|
—
|
intereātis
|
—
|
interite
|
—
|
| 3 p.
|
intereunt
|
—
|
intereant
|
—
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
interibam
|
—
|
interirem
|
—
|
| 2 p.
|
interibas
|
—
|
interires
|
—
|
| 3 p.
|
interibat
|
—
|
interiret
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
interibāmus
|
—
|
interirēmus
|
—
|
| 2 p.
|
interibātis
|
—
|
interirētis
|
—
|
| 3 p.
|
interibant
|
—
|
interirent
|
—
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
interibo
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
interibis
|
—
|
?
|
| 3 p.
|
interibit
|
—
|
?
|
| Plur.
|
1 p.
|
interibimus
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
interibitis
|
—
|
?
|
| 3 p.
|
—
|
?
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
interīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
—
|
| Participium praesentis actīvi
|
interiēns
|
| Gerundium
|
intereundi
|
| Gerundivum
|
intereundus, -a, -um
|
Основа перфекта: interi-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
interiī
|
interierim
|
interieram
|
interissem
|
interiero
|
| 2 p.
|
interisti
|
interieris
|
interieras
|
interisses
|
interieris
|
| 3 p.
|
interiit
|
interierit
|
interierat
|
interisset
|
interierit
|
| Pl.
|
1 p.
|
interiimus
|
interierimus
|
interierāmus
|
interissēmus
|
interierimus
|
| 2 p.
|
interistis
|
interieritis
|
interierātis
|
interissētis
|
interieritis
|
| 3 p.
|
interiērunt
|
interierint
|
interierant
|
interissent
|
interierint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
interīsse
|
Основа супина: interit-
| Participium perfecti passivi
|
interitus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
interitūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
interitum
|
| Supinum II
|
interitū
|
in-te·re·o
Глагол (неправильный).
Приставка: inter-[-]][-]]; корень: -e-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- гибнуть, погибать (intereunt sacra C): interii Ter я пропал; inteream (формула клятвы) H я готов умереть (пусть я погибну);
- угасать (ignis interit C); устаревать, проходить (usus alicujus rei interiit Cs); исчезать, ослабевать (interit ira mora O); истощаться, кончаться (pecunia interit Nep). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания