Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: efflōrēsc-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
efflōrēscō
|
efflōrēscor
|
efflōrēscam
|
efflōrēscar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
efflōrēscis
|
efflōrēsceris
|
efflōrēscas
|
efflōrēscāris
|
efflōrēsce
|
efflōrēscere
|
| 3 p.
|
efflōrēscit
|
efflōrēscitur
|
efflōrēscat
|
efflōrēscātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
efflōrēscimus
|
efflōrēscimur
|
efflōrēscāmus
|
efflōrēscāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
efflōrēscitis
|
efflōrēscimini
|
efflōrēscātis
|
efflōrēscamini
|
efflōrēscite
|
efflōrēscimini
|
| 3 p.
|
efflōrēscunt
|
efflōrēscuntur
|
efflōrēscant
|
efflōrēscantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
efflōrēscēbam
|
efflōrēscēbar
|
efflōrēscerem
|
efflōrēscerer
|
| 2 p.
|
efflōrēscēbas
|
efflōrēscebāris
|
efflōrēsceres
|
efflōrēscerēris
|
| 3 p.
|
efflōrēscēbat
|
efflōrēscebātur
|
efflōrēsceret
|
efflōrēscerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
efflōrēscebāmus
|
efflōrēscebāmur
|
efflōrēscerēmus
|
efflōrēscerēmur
|
| 2 p.
|
efflōrēscebātis
|
efflōrēscebamini
|
efflōrēscerētis
|
efflōrēscerēmini
|
| 3 p.
|
efflōrēscēbant
|
efflōrēscebantur
|
efflōrēscerent
|
efflōrēscerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
efflōrēscam
|
efflōrēscar
|
—
|
| 2 p.
|
efflōrēsces
|
efflōrēscēris
|
efflōrēscito
|
| 3 p.
|
efflōrēscet
|
efflōrēscētur
|
efflōrēscito
|
| Plur.
|
1 p.
|
efflōrēscēmus
|
efflōrēscēmur
|
—
|
| 2 p.
|
efflōrēscētis
|
efflōrēscemini
|
efflōrēscitōte
|
| 3 p.
|
efflōrēscentur
|
efflōrēscunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
efflōrēscĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
efflōrēsci
|
| Participium praesentis actīvi
|
efflōrēscens
|
| Gerundium
|
efflōrēscendi
|
| Gerundivum
|
efflōrēscendus, -a, -um
|
Основа перфекта: efflorin-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
efflorinī
|
efflorinerim
|
efflorineram
|
efflorinissem
|
efflorinerō
|
| 2 p.
|
efflorinisti
|
efflorineris
|
efflorineras
|
efflorinisses
|
efflorineris
|
| 3 p.
|
efflorinit
|
efflorinerit
|
efflorinerat
|
efflorinisset
|
efflorinerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
efflorinimus
|
efflorinerimus
|
efflorinerāmus
|
efflorinissēmus
|
efflorinerimus
|
| 2 p.
|
efflorinistis
|
efflorineritis
|
efflorinerātis
|
efflorinissētis
|
efflorineritis
|
| 3 p.
|
efflorinērunt
|
efflorinerint
|
efflorinerant
|
efflorinissent
|
efflorinerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
efflorinisse
|
ef-flō-rēs-co
Глагол, третье спряжение.
Приставка: ef-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- расцветать, зацветать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- вырастать, возникать, проистекать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- начинать процветать, заблистать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:efflorescere
Фразеологизмы и устойчивые сочетания