Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: discrepā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discrepō
|
discrepor
|
discrepem
|
discreper
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
discrepas
|
discrepāris
|
discrepes
|
discrepēris
|
discrepā
|
discrepare
|
| 3 p.
|
discrepat
|
discrepātur
|
discrepet
|
discrepētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
discrepāmus
|
discrepāmur
|
discrepēmus
|
discrepēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
discrepātis
|
discrepāmini
|
discrepētis
|
discrepēmini
|
discrepāte
|
discrepamini
|
| 3 p.
|
discrepant
|
discrepantur
|
discrepent
|
discrepentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discrepābam
|
discrepābar
|
discrepārem
|
discrepārer
|
| 2 p.
|
discrepābas
|
discrepabāris
|
discrepāres
|
discreparēris
|
| 3 p.
|
discrepābat
|
discrepabātur
|
discrepāret
|
discreparētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
discrepabāmus
|
discrepabāmur
|
discreparēmus
|
discreparēmur
|
| 2 p.
|
discrepabātis
|
discrepabamini
|
discreparētis
|
discreparēmini
|
| 3 p.
|
discrepābant
|
discrepabantur
|
discreparent
|
discreparentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discrepābo
|
discrepabor
|
—
|
| 2 p.
|
discrepābis
|
discrepaberis
|
discrepāto
|
| 3 p.
|
discrepābit
|
discrepabitur
|
discrepāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
discrepabimus
|
discrepabimur
|
—
|
| 2 p.
|
discrepabitis
|
discrepabimini
|
discrepatōte
|
| 3 p.
|
discrepabuntur
|
discrepanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
discrepāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
discrepāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
discrepāns
|
| Gerundium
|
discrepandī
|
| Gerundivum
|
discrepandus, -a, -um
|
Основа перфекта: discrepāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
discrepāvī
|
discrepāverim
|
discrepāveram
|
discrepāvissem
|
discrepāverō
|
| 2 p.
|
discrepāvisti
|
discrepāveris
|
discrepāveras
|
discrepāvisses
|
discrepāveris
|
| 3 p.
|
discrepāvit
|
discrepāverit
|
discrepāverat
|
discrepāvisset
|
discrepāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
discrepāvimus
|
discrepāverimus
|
discrepāverāmus
|
discrepāvissēmus
|
discrepāverimus
|
| 2 p.
|
discrepāvistis
|
discrepāveritis
|
discrepāverātis
|
discrepāvissētis
|
discrepāveritis
|
| 3 p.
|
discrepāvērunt
|
discrepāverint
|
discrepāverant
|
discrepāvissent
|
discrepāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
discrepāvisse
|
Основа супина: discrepāt-
| Participium perfecti passivi
|
discrepātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
discrepātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
discrepātum
|
| Supinum II
|
discrepātū
|
discrepo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: dis-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- расходиться, противоречить, не согласоваться, быть несогласным (cum aliquo, cum aliqua re C; ab aliqua re C, VP; nulla in re C);
- разниться, различаться, быть предметом спора: tibiae discrepant C флейты звучат нестройно; facta ejus discrepant cum dictis C его слова расходятся с его делами; longe mea discrepat istis et vox et ratio H я далёк от них и по языку, и по мыслям; duces discrepant inter se L между военачальниками происходят разногласия; causa discrepat O причина неясна;
- impers. discrepat нет согласия, мнения различны, неясно (discrepat inter scriptores L): non discrepat, quin dictator eo anno Cornelius fuerit L никто не спорит, что в этом году диктатором был Корнелий. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания