Словарь:dinumero

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: dinumerā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	dinumerō	dinumeror	dinumerem	dinumerer	—	—
	2 p.	dinumeras	dinumerāris	dinumeres	dinumerēris	dinumerā	dinumerare
	3 p.	dinumerat	dinumerātur	dinumeret	dinumerētur	—	—
Plur.	1 p.	dinumerāmus	dinumerāmur	dinumerēmus	dinumerēmur	—	—
	2 p.	dinumerātis	dinumerāmini	dinumerētis	dinumerēmini	dinumerāte	dinumeramini
	3 p.	dinumerant	dinumerantur	dinumerent	dinumerentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	dinumerābam	dinumerābar	dinumerārem	dinumerārer
	2 p.	dinumerābas	dinumerabāris	dinumerāres	dinumerarēris
	3 p.	dinumerābat	dinumerabātur	dinumerāret	dinumerarētur
Plur.	1 p.	dinumerabāmus	dinumerabāmur	dinumerarēmus	dinumerarēmur
	2 p.	dinumerabātis	dinumerabamini	dinumerarētis	dinumerarēmini
	3 p.	dinumerābant	dinumerabantur	dinumerarent	dinumerarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	dinumerābo	dinumerabor	—
	2 p.	dinumerābis	dinumeraberis	dinumerāto
	3 p.	dinumerābit	dinumerabitur	dinumerāto
Plur.	1 p.	dinumerabimus	dinumerabimur	—
	2 p.	dinumerabitis	dinumerabimini	dinumeratōte
	3 p.	dinumerabuntur	dinumeranto

Infīnitivus praesentis actīvi	dinumerāre
Infīnitivus praesentis passīvi	dinumerāri
Participium praesentis actīvi	dinumerāns
Gerundium	dinumerandī
Gerundivum	dinumerandus, -a, -um

Основа перфекта: dinumerāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	dinumerāvī	dinumerāverim	dinumerāveram	dinumerāvissem	dinumerāverō
	2 p.	dinumerāvisti	dinumerāveris	dinumerāveras	dinumerāvisses	dinumerāveris
	3 p.	dinumerāvit	dinumerāverit	dinumerāverat	dinumerāvisset	dinumerāverit
Pl.	1 p.	dinumerāvimus	dinumerāverimus	dinumerāverāmus	dinumerāvissēmus	dinumerāverimus
	2 p.	dinumerāvistis	dinumerāveritis	dinumerāverātis	dinumerāvissētis	dinumerāveritis
	3 p.	dinumerāvērunt	dinumerāverint	dinumerāverant	dinumerāvissent	dinumerāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	dinumerāvisse

Основа супина: dinumerāt-

Participium perfecti passivi	dinumerātus, -a, -um
Participium futuri activi	dinumerātūrus, -a, -um
Supinum I	dinumerātum
Supinum II	dinumerātū

dinumero

Глагол, первое спряжение. Приставка: di-[-]][-]]; корень: --.

Семантические свойства

Значение

2. исчислять (tempora V; noctes O); пересчитывать, считать (stellas C; minas quinquaginta Pl);
3. отсчитывать, выплачивать (stipendium Pl). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??