Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: difflā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
difflō
|
difflor
|
difflem
|
diffler
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
difflas
|
difflāris
|
diffles
|
difflēris
|
difflā
|
difflare
|
| 3 p.
|
difflat
|
difflātur
|
difflet
|
difflētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
difflāmus
|
difflāmur
|
difflēmus
|
difflēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
difflātis
|
difflāmini
|
difflētis
|
difflēmini
|
difflāte
|
difflamini
|
| 3 p.
|
difflant
|
difflantur
|
difflent
|
difflentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
difflābam
|
difflābar
|
difflārem
|
difflārer
|
| 2 p.
|
difflābas
|
difflabāris
|
difflāres
|
difflarēris
|
| 3 p.
|
difflābat
|
difflabātur
|
difflāret
|
difflarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
difflabāmus
|
difflabāmur
|
difflarēmus
|
difflarēmur
|
| 2 p.
|
difflabātis
|
difflabamini
|
difflarētis
|
difflarēmini
|
| 3 p.
|
difflābant
|
difflabantur
|
difflarent
|
difflarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
difflābo
|
difflabor
|
—
|
| 2 p.
|
difflābis
|
difflaberis
|
difflāto
|
| 3 p.
|
difflābit
|
difflabitur
|
difflāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
difflabimus
|
difflabimur
|
—
|
| 2 p.
|
difflabitis
|
difflabimini
|
difflatōte
|
| 3 p.
|
difflabuntur
|
difflanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
difflāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
difflāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
difflāns
|
| Gerundium
|
difflandī
|
| Gerundivum
|
difflandus, -a, -um
|
Основа перфекта: difflāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
difflāvī
|
difflāverim
|
difflāveram
|
difflāvissem
|
difflāverō
|
| 2 p.
|
difflāvisti
|
difflāveris
|
difflāveras
|
difflāvisses
|
difflāveris
|
| 3 p.
|
difflāvit
|
difflāverit
|
difflāverat
|
difflāvisset
|
difflāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
difflāvimus
|
difflāverimus
|
difflāverāmus
|
difflāvissēmus
|
difflāverimus
|
| 2 p.
|
difflāvistis
|
difflāveritis
|
difflāverātis
|
difflāvissētis
|
difflāveritis
|
| 3 p.
|
difflāvērunt
|
difflāverint
|
difflāverant
|
difflāvissent
|
difflāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
difflāvisse
|
Основа супина: difflāt-
| Participium perfecti passivi
|
difflātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
difflātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
difflātum
|
| Supinum II
|
difflātū
|
difflo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: dif-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- развеять, рассеять, разогнать (aliquid spiritu Pl; difflari vento LM; d. nubila Aus) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания