Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: derogā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
derogō
|
derogor
|
derogem
|
deroger
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
derogas
|
derogāris
|
deroges
|
derogēris
|
derogā
|
derogare
|
| 3 p.
|
derogat
|
derogātur
|
deroget
|
derogētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
derogāmus
|
derogāmur
|
derogēmus
|
derogēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
derogātis
|
derogāmini
|
derogētis
|
derogēmini
|
derogāte
|
derogamini
|
| 3 p.
|
derogant
|
derogantur
|
derogent
|
derogentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
derogābam
|
derogābar
|
derogārem
|
derogārer
|
| 2 p.
|
derogābas
|
derogabāris
|
derogāres
|
derogarēris
|
| 3 p.
|
derogābat
|
derogabātur
|
derogāret
|
derogarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
derogabāmus
|
derogabāmur
|
derogarēmus
|
derogarēmur
|
| 2 p.
|
derogabātis
|
derogabamini
|
derogarētis
|
derogarēmini
|
| 3 p.
|
derogābant
|
derogabantur
|
derogarent
|
derogarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
derogābo
|
derogabor
|
—
|
| 2 p.
|
derogābis
|
derogaberis
|
derogāto
|
| 3 p.
|
derogābit
|
derogabitur
|
derogāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
derogabimus
|
derogabimur
|
—
|
| 2 p.
|
derogabitis
|
derogabimini
|
derogatōte
|
| 3 p.
|
derogabuntur
|
deroganto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
derogāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
derogāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
derogāns
|
| Gerundium
|
derogandī
|
| Gerundivum
|
derogandus, -a, -um
|
Основа перфекта: derogāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
derogāvī
|
derogāverim
|
derogāveram
|
derogāvissem
|
derogāverō
|
| 2 p.
|
derogāvisti
|
derogāveris
|
derogāveras
|
derogāvisses
|
derogāveris
|
| 3 p.
|
derogāvit
|
derogāverit
|
derogāverat
|
derogāvisset
|
derogāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
derogāvimus
|
derogāverimus
|
derogāverāmus
|
derogāvissēmus
|
derogāverimus
|
| 2 p.
|
derogāvistis
|
derogāveritis
|
derogāverātis
|
derogāvissētis
|
derogāveritis
|
| 3 p.
|
derogāvērunt
|
derogāverint
|
derogāverant
|
derogāvissent
|
derogāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
derogāvisse
|
Основа супина: derogāt-
| Participium perfecti passivi
|
derogātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
derogātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
derogātum
|
| Supinum II
|
derogātū
|
derogo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: de-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- отнимать (alicui aliquid, aliquid de и ex aliqua re C): d. fidem alicui или de fide alicujus C не верить (отказывать в доверии) кому-л.; d. auctoritatem alicui Ap умалять чей-л. авторитет; aliqua d. legi rhH, de lege C и e(x) lege C, Sen частично отменить, ограничить закон ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания