Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: dentī-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dentiō
|
dentior
|
dentiam
|
dentiar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
dentis
|
dentīris
|
dentias
|
dentiāris
|
dentī
|
dentīre
|
| 3 p.
|
dentit
|
dentītur
|
dentiat
|
dentiātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
dentīmus
|
dentīmur
|
dentiāmus
|
dentiāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
dentītis
|
dentimini
|
dentiātis
|
dentiāmini
|
dentīte
|
dentimini
|
| 3 p.
|
dentiunt
|
dentiuntur
|
dentiant
|
dentiantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dentiēbam
|
dentiēbar
|
dentīrem
|
dentīrer
|
| 2 p.
|
dentiēbas
|
dentiebāris
|
dentīres
|
dentirēris
|
| 3 p.
|
dentiēbat
|
dentiebātur
|
dentīret
|
dentirētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
dentiebāmus
|
dentiebāmur
|
dentirēmus
|
dentirēmur
|
| 2 p.
|
dentiebātis
|
dentiebamini
|
dentirētis
|
dentirēmini
|
| 3 p.
|
dentiēbant
|
dentiebantur
|
dentīrent
|
dentirentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dentiam
|
dentiar
|
—
|
| 2 p.
|
denties
|
dentiēris
|
dentīto
|
| 3 p.
|
dentiet
|
dentiētur
|
dentīto
|
| Plur.
|
1 p.
|
dentiēmus
|
dentiēmur
|
—
|
| 2 p.
|
dentiētis
|
dentiemini
|
dentitōte
|
| 3 p.
|
dentientur
|
dentiunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
dentīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
dentīri
|
| Participium praesentis actīvi
|
dentiens
|
| Gerundium
|
dentiendi
|
| Gerundivum
|
dentiendus, -a, -um
|
dentiō
Глагол, четвёртое спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- (о ребёнке) получать зубы ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- (о зубах) прорезываться ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография