Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: circumaggerā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
circumaggerō
|
circumaggeror
|
circumaggerem
|
circumaggerer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
circumaggeras
|
circumaggerāris
|
circumaggeres
|
circumaggerēris
|
circumaggerā
|
circumaggerare
|
| 3 p.
|
circumaggerat
|
circumaggerātur
|
circumaggeret
|
circumaggerētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
circumaggerāmus
|
circumaggerāmur
|
circumaggerēmus
|
circumaggerēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
circumaggerātis
|
circumaggerāmini
|
circumaggerētis
|
circumaggerēmini
|
circumaggerāte
|
circumaggeramini
|
| 3 p.
|
circumaggerant
|
circumaggerantur
|
circumaggerent
|
circumaggerentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
circumaggerābam
|
circumaggerābar
|
circumaggerārem
|
circumaggerārer
|
| 2 p.
|
circumaggerābas
|
circumaggerabāris
|
circumaggerāres
|
circumaggerarēris
|
| 3 p.
|
circumaggerābat
|
circumaggerabātur
|
circumaggerāret
|
circumaggerarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
circumaggerabāmus
|
circumaggerabāmur
|
circumaggerarēmus
|
circumaggerarēmur
|
| 2 p.
|
circumaggerabātis
|
circumaggerabamini
|
circumaggerarētis
|
circumaggerarēmini
|
| 3 p.
|
circumaggerābant
|
circumaggerabantur
|
circumaggerarent
|
circumaggerarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
circumaggerābo
|
circumaggerabor
|
—
|
| 2 p.
|
circumaggerābis
|
circumaggeraberis
|
circumaggerāto
|
| 3 p.
|
circumaggerābit
|
circumaggerabitur
|
circumaggerāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
circumaggerabimus
|
circumaggerabimur
|
—
|
| 2 p.
|
circumaggerabitis
|
circumaggerabimini
|
circumaggeratōte
|
| 3 p.
|
circumaggerabuntur
|
circumaggeranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
circumaggerāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
circumaggerāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
circumaggerāns
|
| Gerundium
|
circumaggerandī
|
| Gerundivum
|
circumaggerandus, -a, -um
|
Основа перфекта: circumaggerāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
circumaggerāvī
|
circumaggerāverim
|
circumaggerāveram
|
circumaggerāvissem
|
circumaggerāverō
|
| 2 p.
|
circumaggerāvisti
|
circumaggerāveris
|
circumaggerāveras
|
circumaggerāvisses
|
circumaggerāveris
|
| 3 p.
|
circumaggerāvit
|
circumaggerāverit
|
circumaggerāverat
|
circumaggerāvisset
|
circumaggerāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
circumaggerāvimus
|
circumaggerāverimus
|
circumaggerāverāmus
|
circumaggerāvissēmus
|
circumaggerāverimus
|
| 2 p.
|
circumaggerāvistis
|
circumaggerāveritis
|
circumaggerāverātis
|
circumaggerāvissētis
|
circumaggerāveritis
|
| 3 p.
|
circumaggerāvērunt
|
circumaggerāverint
|
circumaggerāverant
|
circumaggerāvissent
|
circumaggerāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
circumaggerāvisse
|
Основа супина: circumaggerāt-
| Participium perfecti passivi
|
circumaggerātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
circumaggerātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
circumaggerātum
|
| Supinum II
|
circumaggerātū
|
circumaggero
Глагол, первое спряжение.
Приставка: circum-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [agger] насыпать кругом (terram Col); окучивать (radices PM) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания