Словарь:avoco

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: āvocā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	āvocō	āvocor	āvocem	āvocer	—	—
	2 p.	āvocas	āvocāris	āvoces	āvocēris	āvocā	āvocare
	3 p.	āvocat	āvocātur	āvocet	āvocētur	—	—
Plur.	1 p.	āvocāmus	āvocāmur	āvocēmus	āvocēmur	—	—
	2 p.	āvocātis	āvocāmini	āvocētis	āvocēmini	āvocāte	āvocamini
	3 p.	āvocant	āvocantur	āvocent	āvocentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	āvocābam	āvocābar	āvocārem	āvocārer
	2 p.	āvocābas	āvocabāris	āvocāres	āvocarēris
	3 p.	āvocābat	āvocabātur	āvocāret	āvocarētur
Plur.	1 p.	āvocabāmus	āvocabāmur	āvocarēmus	āvocarēmur
	2 p.	āvocabātis	āvocabamini	āvocarētis	āvocarēmini
	3 p.	āvocābant	āvocabantur	āvocarent	āvocarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	āvocābo	āvocabor	—
	2 p.	āvocābis	āvocaberis	āvocāto
	3 p.	āvocābit	āvocabitur	āvocāto
Plur.	1 p.	āvocabimus	āvocabimur	—
	2 p.	āvocabitis	āvocabimini	āvocatōte
	3 p.	āvocabuntur	āvocanto

Infīnitivus praesentis actīvi	āvocāre
Infīnitivus praesentis passīvi	āvocāri
Participium praesentis actīvi	āvocāns
Gerundium	āvocandī
Gerundivum	āvocandus, -a, -um

Основа перфекта: āvocāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	āvocāvī	āvocāverim	āvocāveram	āvocāvissem	āvocāverō
	2 p.	āvocāvisti	āvocāveris	āvocāveras	āvocāvisses	āvocāveris
	3 p.	āvocāvit	āvocāverit	āvocāverat	āvocāvisset	āvocāverit
Pl.	1 p.	āvocāvimus	āvocāverimus	āvocāverāmus	āvocāvissēmus	āvocāverimus
	2 p.	āvocāvistis	āvocāveritis	āvocāverātis	āvocāvissētis	āvocāveritis
	3 p.	āvocāvērunt	āvocāverint	āvocāverant	āvocāvissent	āvocāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	āvocāvisse

Основа супина: āvocāt-

Participium perfecti passivi	āvocātus, -a, -um
Participium futuri activi	āvocātūrus, -a, -um
Supinum I	āvocātum
Supinum II	āvocātū

āvoco

Глагол, первое спряжение. Приставка: a-[-]][-]]; корень: -voc-; окончание: -o.

Семантические свойства

Значение

1. отзывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
2. отвлекать, отрывать (от какого-либо дела) ◆ Socrates videtur primus a rebus occultis avocasse philosophiam
   Сократ, по-видимому, первый отвлёк философию от таинственного. М. Т. Цицерон ◆ Nulla res nos avocabit.
   Ничто нас не отвлечёт. Луций Анней Сенека
3. отделять, отчуждать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

avoco
существительные: avocamentum, avocatio, avocator, avocatrix глаголы: avoco

Этимология

Происходит от a- + vocare;

• первая часть
  из ab «от, из», далее из праиндоевр.| *apo «от, обратно» (ср.: русск. по, готск. af| «от», нем. ab «от», англ. off, лат. ab «от», др.-греч. ἀπό «от, из», алб. pa «без», авестийск. apa «прочь», санскр. अप (apa) «от, из, вон»);
• вторая часть
  из vocāre «звать», от vōx (gen. vōcis) «голос» (восходит к праиндоевр.| *wek- «произносить, говорить»).