Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: atting-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
attingō
|
attingor
|
attingam
|
attingar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
attingis
|
attingeris
|
attingas
|
attingāris
|
attinge
|
attingere
|
| 3 p.
|
attingit
|
attingitur
|
attingat
|
attingātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
attingimus
|
attingimur
|
attingāmus
|
attingāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
attingitis
|
attingimini
|
attingātis
|
attingamini
|
attingite
|
attingimini
|
| 3 p.
|
attingunt
|
attinguntur
|
attingant
|
attingantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
attingēbam
|
attingēbar
|
attingerem
|
attingerer
|
| 2 p.
|
attingēbas
|
attingebāris
|
attingeres
|
attingerēris
|
| 3 p.
|
attingēbat
|
attingebātur
|
attingeret
|
attingerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
attingebāmus
|
attingebāmur
|
attingerēmus
|
attingerēmur
|
| 2 p.
|
attingebātis
|
attingebamini
|
attingerētis
|
attingerēmini
|
| 3 p.
|
attingēbant
|
attingebantur
|
attingerent
|
attingerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
attingam
|
attingar
|
—
|
| 2 p.
|
attinges
|
attingēris
|
attingito
|
| 3 p.
|
attinget
|
attingētur
|
attingito
|
| Plur.
|
1 p.
|
attingēmus
|
attingēmur
|
—
|
| 2 p.
|
attingētis
|
attingemini
|
attingitōte
|
| 3 p.
|
attingentur
|
attingunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
attingĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
attingi
|
| Participium praesentis actīvi
|
attingens
|
| Gerundium
|
attingendi
|
| Gerundivum
|
attingendus, -a, -um
|
Основа перфекта: attig-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
attigī
|
attigerim
|
attigeram
|
attigissem
|
attigerō
|
| 2 p.
|
attigisti
|
attigeris
|
attigeras
|
attigisses
|
attigeris
|
| 3 p.
|
attigit
|
attigerit
|
attigerat
|
attigisset
|
attigerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
attigimus
|
attigerimus
|
attigerāmus
|
attigissēmus
|
attigerimus
|
| 2 p.
|
attigistis
|
attigeritis
|
attigerātis
|
attigissētis
|
attigeritis
|
| 3 p.
|
attigērunt
|
attigerint
|
attigerant
|
attigissent
|
attigerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
attigisse
|
Основа супина: attāct-
| Participium perfecti passivi
|
attāctus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
attāctūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
attāctum
|
| Supinum II
|
attāctū
|
at-tin-go
Глагол, переходный, третье спряжение.
Приставка: at-[-]][-]]; корень: -ti-n-g-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- прикасаться, дотрагиваться, трогать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- доходить, достигать чего-либо; соприкасаться, граничить с чем-либо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- нападать на кого-либо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- трогать, брать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- (о животных) есть, щипать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- щупать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- поражать, разбивать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- вступать в любовную связь с кем-либо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- (об известиях) достигать, доходить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- касаться, относиться к чему-либо ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- начинать, предпринимать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:attingere
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография