Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: annumerā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
annumerō
|
annumeror
|
annumerem
|
annumerer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
annumeras
|
annumerāris
|
annumeres
|
annumerēris
|
annumerā
|
annumerare
|
| 3 p.
|
annumerat
|
annumerātur
|
annumeret
|
annumerētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
annumerāmus
|
annumerāmur
|
annumerēmus
|
annumerēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
annumerātis
|
annumerāmini
|
annumerētis
|
annumerēmini
|
annumerāte
|
annumeramini
|
| 3 p.
|
annumerant
|
annumerantur
|
annumerent
|
annumerentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
annumerābam
|
annumerābar
|
annumerārem
|
annumerārer
|
| 2 p.
|
annumerābas
|
annumerabāris
|
annumerāres
|
annumerarēris
|
| 3 p.
|
annumerābat
|
annumerabātur
|
annumerāret
|
annumerarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
annumerabāmus
|
annumerabāmur
|
annumerarēmus
|
annumerarēmur
|
| 2 p.
|
annumerabātis
|
annumerabamini
|
annumerarētis
|
annumerarēmini
|
| 3 p.
|
annumerābant
|
annumerabantur
|
annumerarent
|
annumerarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
annumerābo
|
annumerabor
|
—
|
| 2 p.
|
annumerābis
|
annumeraberis
|
annumerāto
|
| 3 p.
|
annumerābit
|
annumerabitur
|
annumerāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
annumerabimus
|
annumerabimur
|
—
|
| 2 p.
|
annumerabitis
|
annumerabimini
|
annumeratōte
|
| 3 p.
|
annumerabuntur
|
annumeranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
annumerāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
annumerāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
annumerāns
|
| Gerundium
|
annumerandī
|
| Gerundivum
|
annumerandus, -a, -um
|
Основа перфекта: annumerāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
annumerāvī
|
annumerāverim
|
annumerāveram
|
annumerāvissem
|
annumerāverō
|
| 2 p.
|
annumerāvisti
|
annumerāveris
|
annumerāveras
|
annumerāvisses
|
annumerāveris
|
| 3 p.
|
annumerāvit
|
annumerāverit
|
annumerāverat
|
annumerāvisset
|
annumerāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
annumerāvimus
|
annumerāverimus
|
annumerāverāmus
|
annumerāvissēmus
|
annumerāverimus
|
| 2 p.
|
annumerāvistis
|
annumerāveritis
|
annumerāverātis
|
annumerāvissētis
|
annumerāveritis
|
| 3 p.
|
annumerāvērunt
|
annumerāverint
|
annumerāverant
|
annumerāvissent
|
annumerāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
annumerāvisse
|
Основа супина: annumerāt-
| Participium perfecti passivi
|
annumerātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
annumerātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
annumerātum
|
| Supinum II
|
annumerātū
|
annumero
Глагол, первое спряжение.
Приставка: an-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- причислять, включать, относить ◆ Existere etiam nunc dolendum est impium incredulorum genus, qui omnem, si fieri potest, exterminatum vellent religionis cultum, eisque adnumerandi imprimis sunt clandestinarum societatum gregales […]Следует скорбеть по поводу существования нечестивого племени неверующих, которые хотят разрушить все, если это было возможным, религиозное поклонение, к ним же следует причислить прежде всего сообщников из тайных сообществ […] Пий IX, «Singulari quadam», 1854 г.
- приписывать (casus priorum sibi St). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания